sobota, 3 listopada 2018

Śladków Mały i okolice - dwory, pałace i kościoły w woj. świętokrzyskim

Latem tego roku, na początku sierpnia wypoczywaliśmy u pani Marii i Franciszka Michalskich w "Domku na Wzgórzu" - Gospodarstwie Agroturystycznym.
To był odpoczynek bardzo czynny i usiedzieć na miejscu było ciężko.
Dostaliśmy od naszej Marii książeczkę z atrakcjami chmielnickimi i tak oto zaczęliśmy zwiedzanie, oglądanie i "opalanie" bo upał na dworze a my wędrując opalaliśmy różne koszulki na naszym ciele hi hi.
Opowieść zacznę od miejsca w którym stacjonowaliśmy czyli Śladkowa Małego.


Śladków Mały – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik.



To pierwsza w Polsce wioska agroturystyczna.
Dzięki pomocy UE, 17 gospodarstw stało się agroturystycznymi.
Jest to "najstarsze zagłębie agroturystyczne" w Polsce.


To właśnie tutaj na początku lat 90 XX wieku rodziła się polska agroturystyka.
Kraina stawów rybnych i unikatowej przyrody to bogata oferta turystyczna dla miłośników wędkowania, pieszych i rowerowych wędrówek.


Hitem okolicy są absolutnie niepowtarzalne potrawy z karpia.
Wędrując po okolicy mogliśmy podziwiać nie tylko widoki - zachody słońca niepowtarzalne,
ale również towarzyszył nam świergot ptaków
szczygieł

czy zapach kwiatów.
Na jednym z takich stawów utworzono kąpielisko na którym w upalny dzień można zażyć kąpieli słonecznej i wodnej.
Zjeść rybę - osławionego karpia można w małej knajpce tuż przy sklepie "Karpik", próbowaliśmy - ryby są chrupiące i pachnące - warto spróbować.
Zaopatrzenie czyli owoce, piwo, wodę można zakupić w sklepie przy drodze.
Przez Śladków Mały przepływa rzeka Sanica


która zaopatruje w wodę okoliczne stawy hodowlane, zwane potocznie "Złote Stawy"
Można tam siedzieć i słuchać, nie trzeba nawet nigdzie wędrować, nawet komary nie chciały z nami "gadać" i dobrze.
W okolicy buduje się mnóstwo fajnych willi i ośrodków turystycznych oby tylko nie na "minus".
Teraz zajrzyjmy do Śladkowa Dużego.
Śladków Duży – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik.
Znajduje się tutaj pałac, przypuszczalnie powstał w 1681 roku z przebudowy lamusa, czyli zabudowań dworskich przeznaczonych do przechowywania cennych przedmiotów.


Barokowo-klasycystyczny pałac w Śladkowie Dużym pochodzi z siedemnastego wieku.
Na portalu skarbczyka, znajdującego się w najstarszej części budowli, widnieje data 1681 r. 
Pałac przypuszczalnie powstał z przebudowy dawnego lamusa.


Autorem jego rozbudowy i przebudowy na obiekt klasycystyczny był przypuszczalnie Ferdynand Jan Nax, który piastował stanowisko budowniczego królewskiego w Kielcach.
Jego talentem zachwycał się Stanisław August Poniatowski, wybitny znawca sztuki, który nadał mu tytuł architekta królewskiego.
Jednopiętrowy pałac otaczał XVII-wieczny park krajobrazowy…który przypuszczalnie jest również wytworem Nexa.
Pałac w Śladkowie Dużym wybudowo na planie prostokąta, od przodu z piętrowym, półeliptycznym ryzalitem i tarasem filarowo-arkadowym od strony ogrodu. 
W części południowo-wschodniej budynek jest podpiwniczony. 
Budowla ma czterospadowy dach ze świetlikami. 
Ryzalit na parterze otwiera się trzema arkadami, prowadzącymi do przedsionka i holu, z prowadzącymi krętymi schodami na piętro. 
Tu znajdował się przedsionek, z którego wchodziło się do eliptycznej sali balowej i sześciobocznego salonu.


Natomiast kaplica - najstarsza część pałacu i skarbczyk sklepione kolebką z lunetami umieszczone były w części północno - wschodniej.
Zaniedbany teraz pałacowy ogród był niegdyś zaprojektowany w stylu angielskim.
Gościł w nim marszałek Józef Piłsudski
W holu pałacu znajduje się tablica, z której dowiadujemy się, że podczas I wojny światowej w jego progach goszczono samego marszałka Józefa Piłsudskiego.
W pobliżu budowli zachowały się do dzisiaj zabudowania gospodarcza z XIX wieku, dawna kancelaria wójta gminy, stajnia i wozownia.
Ostatnim przedwojennym właścicielem pałacu do 1945 r. był Feliks Korytkiewicz.
Śladkowski pałac podczas okupacji został częściowo zniszczony. 
Po wojnie budynek przeszedł na własność państwa. 
Do 1973 r. w pałacu mieścił się Państwowy Dom Dziecka.
Od 1989 roku budowla i teren wokół, są własność prywatną.

Obecny właściciel kłócił się ze wszystkimi, dzięki temu w internecie hejterzy zrobili mu złą robotę, rezultat jest taki że pan szczuje psami i nie chce wpuszczać na teren posiadłości.
Posiadłość przez jakiś czas prowadziła działalność  szkółki jeździeckiej, a potem pan chyba popadł w jakiś nałóg, zaniedbał posesję, która ulega dewastacji.
Obecnie sądzi się z wieloma instytucjami i nie ma czasu na renowację.
Za pierwszym razem jak chcieliśmy wejść jechał właśnie do sądu a za drugim razem powiedział że ma dość hejtu i nikogo nie wpuści a już zdjęć nie da zrobić na pewno.
A jeszcze dodatkowo zmienił psa i ten pies wczoraj pogryzł pracownika i takie tam bzdury, ponadto pachniał alkoholem.
Sam sobie robi złą robotę.
Powiedział że możemy sobie oglądać przez płot i tak też zrobiliśmy.
Zespół pałacowy wpisany do rejestru zabytków nieruchomych - nr rej.: A.302 z 18.07.1946, z 11.12.1957 i z 21.02.1966:
  • pałac wybudowany ok. 1680 r. częściowo zniszczony w latach 1939-1945, odbudowany w latach 1949-50.
  • czworak murowany z XIX w.
  • stajnia murowana z XIX w., w ruinie
  • spichlerz murowany z XIX w.
  • gorzelnia murowana z XIX w., w ruinie
  • piwnica gorzelniana z XIX w.
  • ogrodzenie z bramkami
  • park założony w XVIII, przekomponowany w XIX w.
Szkoda tylko bo to właśnie internauci pomogliby owemu panu zrobić "dobrą robotę" wokół pałacu, ale jak mawiają "jak Kuba Bogu tak....".
Wiadomości mam z przekazów mieszkańców.
Następnym miejscem w który Was zabieramy to Sędziejowice.
Sędziejowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik.
To tu znajduje się zabytkowy kościół parafialny pw. św. Jakuba Apostoła.

Kościół sięga korzeniami w pierwszą połowę XV w., zaś parafia była wzmiankowana w wykazach świętopietrza z 1326 r.
Od drewnianego po murowany.
Pierwszy kościół był zapewne drewniany i mógł paść łupem najazdów tatarskich z XIV w. lub spłonąć.

Świątynia w Sędziejowicach znacznie podupadała w rękach kalwinów - w latach 1594-1622, nie oszczędziły jej też najazdy szwedzkie w XVII w. 
Pierwszej konsekracji kościoła dokonał bp Mikołaj Oborski w 1678 r., kolejnej – po rozbudowie, bp Tomasz Kuliński w 1889 r.
Kościół jest gotycki.

W ołtarzu głównym znajduje się barokowy krucyfiks i – na zasuwie – wizerunek św. Jakuba Ap. Starszego. 
Ołtarze boczne są rokokowe, a w nich obrazy NMP Dziewicy i św. Jana Chrzciciela.
Do ciekawych zabytków wnętrza należą: późnobarokowa figura Chrystusa Zmartwychwstałego - ok. 1780 r. i krucyfiks ołtarzowy z rzeźbą z kości słoniowej - sprzed 1828 r., późny barok.
Pierwsza wycieczka po świętokrzyskim dobiega końca, było bardzo miło i chce się więcej, więc wkrótce kolejna, zaglądajcie, zapraszam.

0 komentarze

Prześlij komentarz

Miło że mnie odwiedziłeś....zostaw po sobie ślad.
Anonimie-podaj swoje imię.
Jeśli podoba Ci się mój blog to proszę dodaj go do obserwowanych.
Dziękuję i zapraszam ponownie.

Obserwatorzy Google+

Obserwatorzy Blogger