czwartek, 27 grudnia 2018

Budowle sakralne woj. łódzkiego - Parzęczew

Dziś dzień wspomnień i odpoczynku poświątecznego, dlatego powędrujemy po mojej okolicy.
Pewnego wrześniowego niezbyt słonecznego dnia wyruszyliśmy na wędrówkę po okolicznych wsiach, gminach.
Jednym z miejsc odwiedzonych tego dnia jest gmina Parzęczew, zapraszam na wędrówkę.

Parzęczew – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Parzęczew.
Parzęczew uzyskał lokację miejską w 1421 roku, zdegradowany w 1539 roku, ponowna lokacja w 1565 roku, degradacja w 1870 roku.

Parzęczew to pierwotnie wieś książęca, nad strumieniem zwanym Gnidą, która została założona przez rodzinę Pomianów przybyłą z Wielkopolski. 
Pierwsza wzmianka o Parzęczewie pochodzi z 1385 roku.
W 1421 r. Parzęczew otrzymał prawa miejskie na mocy przywileju wydanego przez Władysława Jagiełłę, jako miasto prywatne Wojciecha Parzęczewskiego, łowczego łowickiego.
Według rejestru zabytków NID - Narodowego Instytutu Dziedzictwa, na listę zabytków wpisane są obiekty:
Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, 1804-10, nr rej.: 510-V-38 z 13.01.1950


Kościół wybudowano w latach 1804-10, w 1878 roku został przebudowany, przy czym rozszerzono go, ozdobiono oraz zbudowano z drzewa strzelistą i lekką wieżę, która jest widoczna już z daleka przed wjazdem do Parzęczewa.



Ściany kościoła przyozdobione są polichromią namalowaną przez ucznia Jana Matejki - Aleksandra Przewalskiego - na przełomie XIX i XX stulecia. 
Centralne miejsce w wystroju świątyni zajmuje Golgota - monumentalne malowidło, niemające sobie równych nie tylko w najbliższej okolicy, ale i w całej Łódzkiej Archidiecezji.

Autorem tego arcydzieła jest malarz z Petersburga - Wincenty Łukasiewicz.
Kościół cmentarny pw. św. Rocha, drewniany, 1 poł. XVII w., nr rej.: A/525 z 8.08.1967
Kościół pw. św. Rocha, modrzewiowy, kryty gontem, jest położony na cmentarzu rzymskokatolickim.


Jest to budowla drewniana, składająca się z jednej nawy, posiadająca konstrukcję zrębową. 
Kościół jest orientowany, do jego budowy użyto drewna modrzewiowego. 
Prezbiterium świątyni jest mniejsze od nawy i zamknięte jest trójbocznie, z boku znajduje się zakrystia.

Budowlę nakrywa dach jednokalenicowy, pokryty gontem, posiadający czworokątną wieżyczkę na sygnaturkę, w części frontowej, która jest zwieńczona blaszanym daszkiem iglicowym z latarnią. 
Do wyposażenia świątyni należą: ołtarz główny w stylu barokowym z około 1660 roku, dwa ołtarze boczne w stylu rokokowym z XVIII wieku, dwa konfesjonały i cztery ławki w stylu barokowym z XVIII wieku oraz liczne rzeźby od XVII wieku.
Wnętrze nakryte jest płaskimi stropami. 
Świątynia posiada także chór muzyczny.
Młyn motorowy z przełomu XIX/XX w.
Wędrując po Parzęczewie napotykaliśmy na drewniane, malownicze, częściowo zniszczone budynki ale także na współczesną architekturę czyli: Urząd Gminy.
Warto poznawać kulturę i historię miejsc tak blisko położonych od nas.
Niestety nie udało nam się zajrzeć do żadnego z kościołów - drzwi zamknięte na głucho, mimo iż była niedziela.
Może innym razem, a jeśli się uda uzupełnię artykuł nowymi zdjęciami.

4 komentarze

  1. Kolejna świetna wycieczka:))masz rację warto poznawać miejsca blisko położone:)))Pozdrawiam serdecznie:)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja nawet nie przypuszczałam że tyle pięknych miejsc mam w okolicy. Ale tak to juz w życiu bywa, zwyczajnie inne sprawy mnie pochłaniały. Pozdrawiam Reniu.

      Usuń
  2. Te drewniane domki wołają o pomstę do nieba, przy zadbanych kościołach. Niestety czas przemijania, łapie nie tylko ludzi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To prawda, nawet o tym nie pomyślałam. Jakby kościół dał choć małą cząstkę tego co idzie na kościoły jakże piękniej wyglądałyby wsie, miasta.

      Usuń

Miło że mnie odwiedziłeś....zostaw po sobie ślad.
Anonimie-podaj swoje imię.
Jeśli podoba Ci się mój blog to proszę dodaj go do obserwowanych.
Dziękuję i zapraszam ponownie.

Obserwatorzy Blogger