środa, 26 grudnia 2018

Chmielnik i okolice - atrakcje woj. świętokrzyskiego - Piotrkowice Sanktuarium Maryjne - Figura Matki Boskiej Loretańskiej

Mamy dziś drugi dzień świąt a my wspominamy nasze wędrówki po świętokrzyskim.
Wędrując po okolicach Chmielnika nie sposób nie wspomnień o Sanktuarium Maryjnym Matki Boskiej Loretańskiej, kościele Zwiastowania Pańskiego w Piotrkowicach.
Jesteśmy w jednym miejscu a kilka miejsc kultu odwiedzamy.
Zapraszam serdecznie.


Piotrkowice – wieś - dawniej miasto, w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik.
Piotrkowice uzyskały lokację miejską w 1701 roku.
Prawa miejskie do 20 listopada 1821.
Kalendarium historyczne
1928 – zakup majątku Zenówka oraz urzędowa zmiana nazwy miejscowości na Loretto, nawiązującej do Loreto, włoskiego Sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej; urządzenie kaplicy ze stałą obecnością Najświętszego Sakramentu; sprowadzenie figury Matki Bożej Niepokalanej i umieszczenie jej w grocie z polnych kamieni.


1930 – wyznaczenie terenu pod cmentarz sióstr.
1932 – przeniesienie kaplicy do budynku z czerwonej cegły, która zaczęła przyciągać pierwszych pielgrzymów z okolicznych wsi proszących Maryję o Jej wstawiennictwo; wyhaftowanie pierwszego wizerunku Matki Bożej Loretańskiej dla loretańskiej kaplicy domowej przez loretankę, siostrę Agnieszkę Cesarską; przeniesienie ciała księdza Ignacego Kłopotowskiego z warszawskich Powązek do mauzoleum na cmentarzu.


1939 – siostry opuszczają na krótko Loretto z powodu wybuchu II Wojny Światowej oraz nadciągającego frontu i szukają schronienia w Korytnicy Węgrowskiej.
1939 - 45 – w Loretto mieści się w konspiracyjny szpital polowy Armii Krajowej.


1950 – władze komunistyczne ogłosiły ustawę o przejęciu dóbr „martwej ręki” i cała posiadłość przeszła we władanie Gromadzkiej Rady Narodowej, która zmieniła ją w gospodarstwo rolne, siostrom pozostawiono tylko 2 budynki mieszkalne i trochę ziemi.
1952 – rozpoczyna się budowa większej kaplicy.
1953 – wstrzymanie budowy kaplicy przez władze komunistyczne.
1956 – udzielenie pozwolenia na budowę klasztoru z kaplicą dla sióstr.
1960 – odprawienie pierwszej Mszy św.
1962 – przeniesienie nowicjatu do Loretto.
1966 – ofiarowanie figury Matki Bożej Loretańskiej przez arcybiskupa Bronisława Dąbrowskiego i poświęcenie jej.
1971 – zakończenie budowy i elewacji zewnętrznej kaplicy, na froncie której umieszczono grafikę Matki Boskiej Loretańskiej z napisem „Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu i Matce Bożej Loretańskiej 1971”.

1981 – sprowadzenie z Włoch figury Pani Loretańskiej ufundowanej przez Teresę i Józefa Pawliczków z Freiburga i nadanie kaplicy tytułu Matki Bożej Loretańskiej.
1984 – ukończenie wykończenia wewnętrznego kaplicy i poświęcenie jej przez biskupa Jerzego Modzelewskiego.
w Roku Maryjnym 1986/87 – nadanie kaplicy rangi Sanktuarium Maryjnego przez Prymasa Polski Józefa Glempa , ustalenie odpustu w drugą niedzielę września w bliskości święta Narodzenia NMP.
1989 – zwrot części ziem Loretto , odebranych wcześniej przez władze komunistyczne.
1994 – otworzenie domu opieki „Dzieło Miłości im. ks. Ignacego Kłopotowskiego” w Loretto.
1999 – wydanie dekretu ustanawiającego Sanktuarium ku czci Matki Bożej Loretańskiej przez biskupa Kazimierza Romaniuka.
2000 – ekshumacja doczesnych szczątek księdza Ignacego Kłopotowskiego i umieszczenie ich w sarkofagu znajdującego się po prawej stronie ołtarza w Sanktuarium; powstanie leśnych dróżek różańcowych.
2004 – przedłużenie dróżek różańcowych o tajemnicę światła.
2005 – Beatyfikacja bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego w Warszawie.
2005/06 – rozbudowa placu dla pielgrzymów przed świątynią.

2008 – koronacja figury Matki Bożej Loretańskiej na prawie diecezjalnym, dekret wydał abp Sławoj Leszka Głódź.
– kaplica Narodzenia Pańskiego,
– poświęcenie figury bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego na terenie Loretto,
2009 – przekazanie odznaki generała Andersza przez generał Błasika i prezydenta Kaczorowskiego na uroczystościach odpustowych.
2013 – peregrynacja figury MB Loretańskiej w Roku Wiary w diecezji warszawsko - praskiej.
2013 – rozpoczęcie budowy nowej świątyni ku czci MB Loretańskiej w Roku Wiary.
Figura znajdująca się w Sanktuarium w Loretto jest wierną kopią włoskiej figury Matki Bożej z Loreto.
Oryginał powstał XI lub XII wieku i wykonany jest z drewna cedrowego przez ludowego rzeźbiarza.
Charakterystyczne dla tej figury są trzy cechy:
  1. Matka Boża i Dzieciątko mają ciemne oblicza z powodu osadzonego na nich dymu z lamp oliwnych płonących przez długie lata w Świętym Domku we Włoszech.
  2. Matka Boża trzyma Dzieciątko na lewym ręku, a Ono trzyma w jednej dłoni kulę ziemską, którą przez Maryję, przychodzi zbawić, w drugiej zaś dłoni ukazuje różę – symbol miłości do nas aż po krzyż.
  3. Jedna szata – tak zwana dalmatyka – okrywa obie figury: Matki i Dzieciątka. Kapłańska dostojność płynie z tej szaty, jakby chciała nią osłonić wszystkich ludzi.
Sanktuarium w Piotrkowicach znane jest jako lokalne Loreto.
Liczne wota oraz prośby są świadectwem łask, jakich doznają pielgrzymi przybywając w to miejsce. Jan Paweł II ofiarował dla sanktuarium ozdobioną świecę ze swoim herbem „Totus Tuus”.
Zaciekawieni? zapraszam zatem na wycieczkę do polskiego Loretto.
Do rejestru zabytków wpisano:
  • zespół klasztorny bernardynów z XVII w. (nr rej.: A.298/1-4 z 16.10.1956 i z 19.02.1966):
  • kościół parafialny pw. Zwiastowania NMP
  • kaplica loretańska
  • klasztor
  • dwie bramy wjazdowe
  • kościół cmentarny pw. św. Stanisława Biskupa, z ok. połowy XVI w. - nr rej.: A.297 z 16.10.1956 i z 22.06.1967.

8 komentarze

Miło że mnie odwiedziłeś....zostaw po sobie ślad.
Anonimie-podaj swoje imię.
Jeśli podoba Ci się mój blog to proszę dodaj go do obserwowanych.
Dziękuję i zapraszam ponownie.

Obserwatorzy Google+

Obserwatorzy Blogger